Sunday, 16 February 2020 00:13

Αλκίνοος Δωρής: Το μάτι και η θέαση φτάνει έως ένα σημείο

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης «Ο αστικός μύθος του Γ.Ψ.» Αλκίνοος Δωρής μιλά στη Ράνια Παπαδοπούλου

Ο ξαφνικός ερχομός ενός άγνωστου άνδρα με τα αρχικά Γ.Ψ., αναστατώνει τους ενοίκους μιας τριώροφης πολυκατοικίας. Πολύ σύντομα, ένας αστικός μύθος δημιουργείται γύρω από το απροσδιόριστο πρόσωπό του, στην κατασκευή του οποίου επιδίδεται και πρωτοστατεί ο Μίκλος. Μέσα σε μια δυστοπική και σουρεαλιστική ατμόσφαιρα, ο Μίκλος επινοεί απίστευτους κινδύνους που συνοδεύουν την εγκατάσταση του νέου γείτονα στο κτίριο και προσπαθεί να πείσει τη γυναίκα του, τον επιστήθιο φίλο του και τη γειτόνισσά του για τις καταστροφικές συνέπειες της μετακόμισης του Γ.Ψ.

 

«Ο αστικός μύθος του Γ.Ψ.» γεννήθηκε στο πλαίσιο του 3ου Εργαστηρίου Συγγραφής Θεατρικού Έργου του Εθνικού Θεάτρου και επελέγη από τον Στάθη Λιβαθηνό ως master class και είναι το πρώτο ολοκληρωμένο θεατρικό έργο του Αλκίνοου Δωρή που ανεβαίνει στη σκηνή. Ωστόσο, ο συγγραφέας του έργου έχει ήδη συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων η Άννα Κοκκίνου, ο Γιάννης Χουβαρδάς, ο Νίκος Φλέσσας, ο Σίμος Κακάλας, η Αμαλία Μουτούση.

«Για να γράψεις ένα έργο πρέπει γενικώς να έχεις την ανάγκη να γράφεις. Στην περίπτωση του Αστικού μύθου του Γ.Ψ. ήθελα να φτιάξω ένα ατμοσφαιρικό σύμπαν, ένα μικρό κόσμο με τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Μια πολυκατοικία έρμαιο του χρόνου και του φωτός», επισημαίνει ο Αλκίνοος Δωρής, εξηγώντας ποια εσωτερική ανάγκη τον οδήγησε να γράψει το έργο αυτό.

Ο Γ.Ψ. είναι ένα πρόσωπο υπαρκτό και συνάμα ανύπαρκτο επί σκηνής, που προβλημάτισε το δημιουργό του για το αν θα πρέπει να έχει φωνή, καταλήγοντας στην ταυτόχρονη παρουσία και απουσία του. «Πολλές φορές με γοητεύει να βλέπω στα κουδούνια πολυκατοικιών να γράφουν επάνω κάτι ενδεικτικό. Ο άνθρωπος είναι ένα ον που του αρέσει να κρύβεται, να ζει στις σκιές, δεν είναι απαγορευτικό ως προς τη φύση του», σημειώνει ο συγγραφέας- σκηνοθέτης του έργου σχετικά με την ονομασία του ήρωά του.

Ανάμεσα στο εφικτό και το ανέφικτο, τι συνιστά πραγματική απειλή; Ο ίδιος ο άνθρωπος ή ο μύθος που υφαίνεται γύρω από το άτομό του; «Ο εαυτός μας είναι ο απόλυτος αποδέκτης της απειλής που παράγουμε. Δεν νομίζω πως υπάρχει σοφότερη ρήση για το συγκεκριμένο ζήτημα από την: Η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρνάει στον αφέντη της. Είναι ακριβώς αυτό, όταν φτιάχνεις ένα ψέμα, ένα μύθο, αυτό νομοτελειακά θα επιστρέψει σε εσένα με την ίδια ορμή με την οποία πλάστηκε», υποστηρίζει ο Αλκίνοος Δωρής.

Το έργο παρουσιάζεται από την ομάδα Loxodox που ιδρύθηκε το 2019 και απαρτίζεται από ηθοποιούς, δραματουργούς, τεχνικούς, βοηθούς σκηνοθέτες και πάνω απ’ όλα ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο και ζουν μέσα σ’ αυτό, οι οποίοι συναντήθηκαν το χειμώνα του 2016 στο Θέατρο Σφενδόνη. Δεν παίρνουν αποφάσεις για τα πράγματα πριν αυτά συμβούν, καθώς ο ορίζοντάς τους, όπως δηλώνουν, θα ήταν στενός και οι ιδέες θα φυλάκιζαν τον εαυτό τους.

Τα μέλη της ομάδας, όταν παίζουν γίνονται οι ίδιοι αντικείμενα της παρατήρησής τους. Ο Αλκίνοος Δωρής αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το να παρατηρείς τον εαυτό σου με το κατάλληλο θεατρικό βλέμμα και με σκοπό αυτό το αποτέλεσμα να το παρουσιάσεις σκηνικά, είναι μια επίπονη διαδικασία και σκληρή. Πρέπει να σταματήσεις να «σέβεσαι» κατά κάποιο τρόπο τις ιδιαιτερότητες του κοινωνικού σου προσώπου και μάλιστα πρέπει να πας κόντρα σ’ αυτές. Αυτό είναι η επιθυμία του δημιουργού: να σπάσει σε κομμάτια το κοινωνικό του σώμα… Όσον αφορά τον Αστικό μύθο του Γ.Ψ., προσπαθήσαμε να τρέξουμε μαζί με τις σκιές των δραματικών προσώπων, δίπλα-δίπλα. Ως άνθρωποι αντιμετωπίσαμε τα ίδια προβλήματα με αυτά των ρόλων που κληθήκαμε να παίξουμε. Πάντα επενδύαμε στην εξερεύνηση των προσώπων, δεν θεωρήσαμε τίποτα αυτονόητο επί σκηνής, δεν κλείσαμε ποτέ τους εαυτούς μας στο καβούκι οριστικών αποφάσεων. Ο αστικός μύθος του Γ.Ψ. έγινε ο μύθος των ανθρώπων που εργάστηκαν γι’ αυτό το έργο. Ζήσαμε μέσα στη μυθολογία των προσώπων, υπάρξαμε ψεύτες, καταδότες, μάγοι, πυγμάχοι, γείτονες, μοχθηροί απέναντι στο «άλλο». Και πραγματικά το ευχαριστηθήκαμε».

Εν τέλει, ο άνθρωπος είναι για τους άλλους ο μύθος του; «Γιατί όχι; Το μάτι και η θέαση φτάνει έως ένα σημείο. Νομίζω οι σχέσεις των ανθρώπων βασίζονται περισσότερο στη σκόνη που παράγει ο ένας για τον άλλον με καλό ή κακό τρόπο», αναφέρει ο Μίκλος, κλείνοντας το φως του γραφείου του με την υπόσχεση της δημιουργίας ενός νέου αστικού μύθου.

Η παράσταση ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του Αλκίνοου Δωρή από την ομάδα Loxodox κάθε Παρασκευή στις 9.30μμ και κάθε Σάββατο στις 7μμ, στο θέατρο Επί Κολωνώ.

 Πρώτη δημοσίευση: Εφημερίδα "Η Εποχή", Κυριακή 15/02/2020

Related items