Monday, 10 June 2019 11:49

Ποια είναι τελικά «Η γυναίκα μέσα στο τσέλο»; Featured

Συνέντευξη της ηθοποιού Άννας Μωραΐτου στη Ράνια Παπαδοπούλου

 

«Η γυναίκα μέσα στο τσέλο» δίνει την δική της μάχη για την επιβίωση και ταυτόχρονα εκθέτει την οπτική της γωνία για τα λεπτά όρια ανάμεσα στην άμυνα, την αυτοδικία και την εκδίκηση. Εκτός από τα τραύματα του σώματος και τον άνθρωπο που καταδυναστεύει την ηρωίδα, έρχεται αντιμέτωπη και με έναν άλλο μεγαλύτερο ίσως εχθρό της, τον φόβο. Μια νεαρή γυναίκα από έναν οικισμό στις Άλπεις στην Αυστρία φεύγει από τον τόπο της με προορισμό την λίμνη Κόμο γεμάτη ελπίδες και αισιοδοξία για τον επερχόμενο γάμο της με έναν Ιταλό έμπορο όπως νομίζει… Τι συμβαίνει όμως όταν αποδεικνύεται πως είναι ένας επίδοξος βασανιστής ψυχής και σώματος και η ίδια καταλήγει φυλακισμένη και απομονωμένη σε ένα σπίτι στην καρδιά ενός δάσους στην μέση του πουθενά για δεκατέσσερα μαρτυρικά χρόνια;

Με αφορμή την ολοκλήρωση των παραστάσεων του ομώνυμου έργου σε σκηνοθεσία Νίκου Τουλιάτου, απόψε το βράδυ στο Μπαράκι της Διδότου, η ηθοποιός Άννα Μωραΐτου μιλά στο culturepress.gr για τη θέση της γυναίκας και την τέχνη

-Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το έργο «Η γυναίκα στο τσέλο»;

Α.Μ.: Είχα μπροστά μου ένα τσέλο και ένα λευκό φόρεμα και ήταν η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και ξαφνικά ένιωσα ακριβώς τι έπρεπε να γράψω. Έτσι γεννήθηκε "Η γυναίκα μέσα στο τσέλο". Πρόκειται για καθαρή μυθοπλασία χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν έχει αντίκρισμα σε καταστάσεις που συμβαίνουν στην πραγματικότητα.

- Η ηρωίδα που υποδύεστε πώς αντιδρά στην κακοποίηση του συντρόφου της;

Α.Μ.: Η ηρωίδα που υποδύομαι περνά ακαριαία από το πιο γλυκό παραμύθι στον πιο ακραίο εφιάλτη. Αρχικά λοιπόν βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Στην συνέχεια προσπαθεί να δραπετεύσει χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Έτσι όταν αντιλαμβάνεται πόσο απόλυτα εγκλωβισμένη είναι επιχειρεί να δολοφονήσει τον άνθρωπο που την καταδυναστεύει χωρίς όμως ποτέ να ολοκληρώσει την πράξη της. Η απόφασή της αυτή δεν αποτελεί στοιχείο αδυναμίας του χαρακτήρα της αλλά συνειδητή και αμετάκλητη θέση. Αυτό και μόνο δηλώνει την υπέρμετρη δύναμή της αν λάβουμε υπόψη την δυσμενή της κατάσταση μέσα στην οποία καταφέρνει να επιλέξει κάτι τέτοιο.

-Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην άμυνα, την αυτοδικία και την εκδίκηση;

Α.Μ.: Πιστεύω πως σε κάποιες περιπτώσεις -όπως και στην συγκεκριμένη- τα όρια είναι πολύ λεπτά, σχεδόν δυσδιάκριτα. Η ηρωίδα της παράστασης έχει την δυνατότητα να σκοτώσει τον επίδοξο βασανιστή της όχι την ώρα του μαρτυρίου της αλλά σε στιγμές που εκείνος είναι ευάλωτος. Η ίδια θεωρεί πως κάτω από αυτές τις συνθήκες αυτό που καθορίζει την ουσία αυτής της πράξης είναι το κατά πόσο θα αντλήσει την "όποια ικανοποίηση" από αυτήν. Στην ιδιοσυγκρασία της και στην ψυχή της δεν ταιριάζει κανενός είδους σκοτάδι. Επομένως αν το πράξει αισθάνεται πως θα υπερβεί το μέτρο και θα αλλοιώσει τον εαυτό της σε τέτοιο βαθμό ώστε να αρχίσει να εξομοιώνεται με εκείνον, χάνοντας έτσι την προσωπική της σωότητα.

-Ο φόβος είναι όντως εχθρός ή κινητήρια δύναμη της δράσης ενάντια στα κακώς κείμενα της εποχής μας;

Α.Μ.: Ο φόβος δεν έχει την ίδια επίδραση σε όλους τους ανθρώπους. Επίσης ακόμα και στον ίδιο άνθρωπο μπορεί να επιδρά κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την αιτία, το εξωτερικό περιβάλλον, την ψυχική κατάσταση της στιγμής καθώς και τον απροσδιόριστο παράγοντα του τυχαίου. Επομένως κατά περίπτωση μπορεί να αποτελεί άλλοτε τον πιο ανασταλτικό παράγοντα και άλλοτε την κινητήρια δύναμη της δράσης ενάντια στα κακώς κείμενα.